Oudere vrouwen en ano
februari 14, 2008 door twiggiessis
July 16, 2004
(CBS news) Toen John Melillo Pat leerde kennen in de humaniora, vond hij haar het mooiste meisje ter wereld. Van het één kwam het ander en de twee tortelduiven traden in het huwelijk. Ze vestigden zich op Long Island en genoten met volle teugen van het leven. Vandaag zijn zij 36 jaar getrouwd. Ze hebben twee kinderen, Bret en Beth.
Vijf jaar geleden kreeg Pat, die 1m62 groot was en 55 kilo woog, problemen met haar maag.
Toen haar dokter haar een laag calorieën dieet aanbeval nam Pat dat advies wel erg letterlijk – ze ging op een dieet dat na verloop van tijd hopeloos uit de bocht ging. Correspondent Peter Van Sant vertelt haar verhaal
“Ik probeerde gezond te eten. Tenminste dat dacht ik, ” zegt Pat. “Mij werd gezegd dat ik vet moest vermijden en geleidelijk aan werd mijn dieet dan ook volledig vetvrij. Maar ik begon ook andere etenswaren te mijden. Iedere morgen beperkte mijn ontbijt zich tot het wit van een ei en de rand van een pannenkoek. De lunch sloeg ik gemakshalve over. En het avondmaal bestond uit niet veel meer dan een paar struikjes broccoli en een mootje zalm. Ik ontzegde mijn lichaam de luxe van gevarieerde voeding, en daar begon de miserie,” zegt Pat. Haar gezondheidstoestand ging er zienderogen op achteruit. Ze raaktee geobsedeerd door wat zij als het perfecte dieet zag. Het werd gewoon een spelletje. Ze realiseerde zich niet dat ze met de dood speelde. Vorig jaar werd het erger. Ze verloor 36 kilo en moest in de kliniek opgenomen worden.
“Vier verschillende dokters vertelden me in de loop van dat jaar: ‘Verwacht u aan het ergste. Deze vrouw kan elk moment sterven.’” vertelt echtgenoot John. Pat, die 55 jaar oud is, lijdt aan wat dokters de groeiende epidemie van oudere vrouwen met eetstoornissen noemen, zoals anorexia en bulimia bijvoorbeeld. Die ziektes die door de band genomen tienermeisjes treffen zijn vandaag verantwoordelijk voor de dood van duizenden vrouwen en meisjes.
“De fataliteitsgraad van vrouwen die aan anorexia sterven is één op vijf,” zegt Dr. Ira Sacker, een van ’s werelds belangrijkste experten inzake eetstoornissen. “We hebben het dan over het hoogste sterftecijfer van alle psychische aandoeningen die gekend zijn.”“Ze zag er ut als een wandelend lijk,” zegt dochter Beth die haar moeder zag wegkwijnen. “Ik zag die mooie vrouw die mijn moeder was veranderen in een oude vrouw.”Pat werd opgenomen op de eetstoornissenafdeling van het Somerset Medical Center in Somerville, N.J.“Ik denk dat ze een paar weken later gestorven was indien dat niet was gebeurd,” zegt Dr. Joseph Donnelan, medisch directeur op de afdeling. “Ze was zo ondervoed dat er een gat in haar long ontstond. Het risico van een hartaanval was erg groot.”Pat, nam deel aan groepstherapie en haar maaltijden werden zorgvuldig gepland zodat haar gewicht weer zou toenemen.Voor haar opname in Somerset, at ze niet meer dan 300 calorieën per dag. Toen ze nog gezond was at ze meer dan 2000 calorieën per dag.“Het is een mentale kwestie, alsof je een supergeweten in je hoofd hebt dat commandeert, ‘Nee dat kan je niet eten.’ Of, ‘Jazeker, eet nog een beetje meer, dan wordt je pas echt dik.’ En die stem neemt enorm veel plaats in,” zegt Sacker
Oorzaken:
Er zijn verschillende mogelijke oorzaken voor verminderde eetlust bij oudere mensen. Niet intentionele verminderde voedselopname die leidt tot gewichtsverlies kan het gevolg zijn van sociale of psychologische factoren: de midlife crisis, een scheiding, het lege nest syndroom. Reclame en media propageren ook het beeld van de eeuwig jonge en mooie vrouw. Voorts treedt er dikwijls een verminderde reuk- en smaakzin op bij oudere mensen en dat kan de keuze van voedsel beinvloeden of type en hoeveelheid beperken. Een tekort aan zink kan de smaakzin uitschakelen of verstoren en dat tast de eetlust aan.
Armoede, eenzaamheid en sociale isolatie zijn de belangrijkste sociale factoren die het eetgedrag van ouderen in de war sturen. De vermindere inname van voedsel is misschien te wijten aan een vermindering van de drang of de nood om te eten. De hersenen geven bovendien sneller het signaal dat verzadiging bereikt is.
