Emoties, wij hebben er soms heel wat mee te stellen. Ze kunnen ons naar de hoogste regionen van het melkwegstelsel katapulteren, of - als het niet meezit - naar het ondergrondse hol van Pluto, waar het grijs en donker is. Eén ding is zeker, emoties geven reliëf aan ons leven. Ze zijn het zout in onze alledaagse pap.
In de jachtige maatschappij waarin we leven is er soms weinig aandacht voor emoties. Ouders zijn al lang blij als hun kinderen goede punten halen op school. De ouders van vandaag moeten immers multitasken, timemanagen, netwerken, socialisen en meedoen aan de fitnessrage. Stilstaan bij de emoties van hun kinderen is er dikwijls niet meer bij. Geen tijd, Geen puf meer. Of gewoon: geen idee wat ze ermee moeten aanvangen. Hun koters zijn tamagotchi-kinderen: af en toe stoppen ze er iets in, of ze geven hen een leuk cadeautje en klaar is kees. Het klein grut moet niet ook nog eens aan hun hoofd komen zeuren over hun dipjes of hun kleine zielepijntjes..Ah neen, de kruik gaat maar zo lang te water tot ze breekt.
Zo blijven veel kinderen op hun emotionele honger zitten. Ze leren om hun emoties te verbijten, om ze diep in hun binnenste te begraven. Of ze ontwikkelen een eetstoornis die de scherpe randjes van hun gevoelens wegslijpt.
Want daar knelt nu net het schoentje: emoties zijn als kleine kinderen, ze moeten gevoed, verzorgd en gekoesterd worden, anders zetten ze de boel op stelten. Ze willen gehoord worden en zich doen gelden, anders schoppen ze keet in je bovenkamer of ze zetten jje innerlijke huishouding op zijn kop. De boosheid of angst die je voor iemand anders voelt kan zich tegen jezelf keren, zodat je je eigen lichaam geweld aandoet door jezelf uit te hongeren, of net door je lijf vol te proppen, door te purgeren of extreem veel te sporten.
Daarom is het belangrijk voor eetstoornispatiënten om met hun emoties te leren omgaan. Want zelfs aan negatieve emoties is er niets verkeerds. Ze hebben gewoon een eigen plaats en functie in ons leven. Ze geven de grenzen aan tussen jou en de buitenwereld. Daarom moet je ze leren uiten of ze op een positieve manier kanaliseren. Je kan er leren over praten, of je kan leren musiceren, schilderen, schrijven om op een creatieve manier aan die gevoelens uiting te geven. Soms is het nodig om eerst terug te leren eten. Want een hongerkuur en een te laag gewicht beletten je om je emoties ook echt te voelen. En dat is natuurlijk een eerste vereiste om er mee leren om te gaan.
Als je je emoties toelaat in je leven gaat er een nieuwe wereld voor je open. Je leven wordt rijker, je leert jezelf beter kennen en je hebt de alledaagse gebeurtenissen veel beter onder controle. Gun jezelf die rijkdom, het is gewoon een kwestie van eigenliefde…
