Liefde in tijden van axa

Liefde loopt soms stuk op anorexia.
Creatief word je er wel van, dat merk je misschien wel aan onderstaande ontboezeming

Peters’ klacht

Je lag daar
als een vraagteken aan mijn zij
je maanblanke huid
een spandoek van verzet
want liefde was geen lust
zei je
geen lijfelijk libretto
van uitslaand uitheems vuur
liefde was sudoku
met zijn twee
op de bank
bij regenweer

Maar waarom dan, liefste
lijkt je lichaam
op een katern met woonideeën
staat het te huur
in de koopjeskrant
heb je dan geen kamer
voor ongenode gasten
of voor de pelgrim
die thuiskomt van zijn reis?

En heb je dan een tonicum
om de pijn te blussen
die de opperhuid bewoont
als een kwaadaardig melanoom

Want lust is ook
bodemloos
zichzelf verliezen
in ogen diep
en heupen wijd
een vol pension verblijf in aanverwante zielen
waar het menu vertrouwd is
en de taal gekend

Kom, laat mij je lichaam breken
ik zal het consacreren
met gepaste tederheid
neem en eet dit lichaam
dat uw milde hand ons geeft
zo simpel is dat
en meer moet dat niet zijn