Moeder (bis)

Moeder

Jouw liefde was een spergebied

Vol Friese ruiters

Vlammen groeiden er

Uit silexstenen

In verdorde grond

 

Je stem brak mij

Tot bloedens toe

Op je altaar van zekerheden

Van geboend zilverwerk

Tot te grote meisjesmond

 

En je handen

Wat had ik ze graag geloogd

in een bad van  zout

Zodat het strelen hen nader stond

Dan het verkrampen van mijn ingewanden

 

Ik ben die ben

Was je excuus

Ik ben Gods’ woord op aarde

Want God heeft het te druk

met Absurdistan

 

Maar dan bij valavond

Werd je soms breekbaar teder

Als een te deum in de late herfst

En  mooi werd je  – als één

Die van Bachcantates houdt

Zo zal je ook in mij verderleven

Als straks

De dood om pasmunt  komt